|
 زيباترين گل 


چه زيبا مي شوي وقتي که مي گردي سرپا سبز
تو را من دوســت مي دارم تو را اي سبز بالا سبز
تو روح ســـبز باراني , من آن نـــيلوفر خــــواهش
بيا بنشين کنارم سبز و بنشان خواهشم را سبز
دلم قد مي کشـــــد تا آبشار صاف گيسويت
تو اما تشنه مي خواهي مرا غرق تمنا سبز
به زير اســـــمان چشــــم تو تا چند بنشــــينم
بگو پژمرده مي خواهي مرا اي اسمان يا سبز
به هنگام عــبور از لحظه هاي آبي احساس
مرا پل مي زند چشم تو از آبي ترين تا سبز
تو در چشم من آن زيـــباترين گـــل در بهاراني
به غير از تو نمي بينم گلي در جمع گلها سبز
ميان اين همه گــــلهاي رنــــگارنـــــگ باغ عشق
گل از چشم تو مي چينم گل از چشم تو زيبا سبز

به شوق ديدنت سر مي کشند از پشت پرچين ها
بــــهار آورترين گــــــلها هــــــمه محو تماشا سبز
فضــــــاي دره از بــــوي بـــــهار آکنده مي گردد
چون بر مي داري آهسته قدم روي علفها سبز
بيا اي دختر دريا کــــــنار ســــــاحل چشمم
که ديدن دارد اينجا با تو چشم انداز دريا سبز
نه تنها عشق من احساس من يا شعر من شد سبز
که از لـــطف نــگاهت خـــــــاک هم گرديده حتا سبز
 
|