شکست خوردگان عشق

وبلاگ آدم های تنها

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من |

قاصدک مسافر گلزاری بود که گل مریم آن گلزار فرایش خوانده بود. به گل مریم که رسید،زبانش بند آمد. زیبایی همیشگی مریم و بوی خوشی که در فضا می رسید قاصدک را از خود بی خود کرده بود.گل مریم که می دانست قاصدک از راه دوری فقط برای دیدن او آمده است خود را جمع و جور کردو گفت:قاصدک سفرت چگونه بود؟ قاصدک محو تماشای مریم شده بود و چیزی نمی گفت.دوباره پرسید: قاصدک در سفر خطری تو را تهدید نکرد؟اصلآ برای چی اومدی؟ باز هم قاصدک ساکت ماند. دلش نمی آمد از خطرهایی که برایش پیش آمده بود برای مریم بگوید و او را نگران کند. گل مریم با اخم ادامه داد:حتما راحت سفر کردی!اما هیچ به ذهنت رسیده که از خودت بپرسی به من چی گذشته؟می دونم که هیچی نمی دونی! توی این مدتی که رفتی سفر،من کلّی چشم اتتظارت بودم. چه شب هایی که نخوابیدم،چه روزهایی که اشک راه نگاهم رو سد نکرده بود. اما حتم دارم که تو هر شب راحت می خوابیدی و حتّی یک روز هم به من فکر نکردی!به این که مریم بدون تو نابود می شه... بغض گلوی قاصدک را فشار داد.اما مریم درحالی گه پشتش به قاصدک بود بی توجّه اداه داد: ...

نوشته شده توسط سحر

ادامه مطلب |